O planowaniu czasu…

1-dzban

Pewnego dnia, pewien stary profesor został zaangażowany, aby przeprowadzić kurs dla grupy dwunastu szefów wielkich koncernów amerykańskich, na temat skutecznego planowania czasu.

Kurs ten był jednym z pięciu modułów przewidzianych na dzień szkolenia.

Stary profesor miał więc do dyspozycji tylko jedną godzinę, by wyłożyć swój przedmiot.

Stojąc przed tą elitarną grupą… gotową zanotować wszystko, czego ekspert będzie nauczał, stary profesor popatrzył powoli na każdego z osobna, następnie powiedział:

Przeprowadzimy doświadczenie.

Spod biurka, które go oddzielało od studentów, stary profesor wyjął wielki dzban, o pojemności 4 litrów, który postawił delikatnie przed sobą.

Następnie wyjął około dwunastu kamieni, wielkości piłki do tenisa, i delikatnie włożył je kolejno do dzbana.

Gdy dzban został wypełniony po brzegi i niemożliwym było dorzucenie jeszcze jednego kamienia, podniósł wzrok na swoich studentów i zapytał ich:

Czy dzban jest pełen ?

Wszyscy zgodnie odpowiedzieli:   Tak.

Poczekał kilka sekund i dodał:  Na pewno ?

1-Dzban

Następnie pochylił się znowu i wyjął spod biurka naczynie wypełnione żwirem.

Delikatnie wysypał żwir na kamienie po czym potrząsnął lekko dzbanem. Żwir zajął miejsce między kamieniami… aż do dna dzbana.

Stary profesor znów podniósł wzrok na audytorium i znów zapytał:

Czy dzban jest pełen ?

Tym razem świetni studenci zaczęli rozumieć.

Jeden z nich odpowiedział:    Prawdopodobnie nie.

Dobrze – rzekł  stary profesor.

1-dzban z wodą

Pochylił się jeszcze raz i wyjął spod biurka naczynie z piaskiem. Z uwagą wsypał piasek do dzbana. Piasek zajął wolną przestrzeń między kamieniami i żwirem a stary profesor ponownie zapytał:

Czy dzban jest pełen ?

Tym razem, bez zająknienia,  studenci odpowiedzieli chórem: Nie.

Dobrze – odpowiedział stary profesor.

I tak, jak się spodziewali, wziął butelkę wody, która stała na biurku i wypełnił dzban aż po brzegi.

Stary profesor podniósł wzrok na grupę studentów i zapytał ich:

Jaką wielką prawdę ukazuje nam to doświadczenie ?

Najbardziej odważny z uczniów, biorąc pod uwagę przedmiot kursu, odpowiedział:

To pokazuje, że nawet jeśli nasz kalendarz jest całkiem zapełniony…, jeśli naprawdę chcemy.., możemy dorzucić więcej spotkań, więcej rzeczy do zrobienia

Nie – odpowiedział stary profesor – To nie o to chodziło.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Wielka prawda, którą przedstawia to doświadczenie jest następująca:

Jeśli nie włożymy kamieni, jako pierwszych do dzbana, później nie będzie to możliwe.

Zapanowało głębokie milczenie, każdy uświadomił sobie oczywistość tego stwierdzenia.

Stary profesor zapytał ich:

Co stanowi kamienie w waszym życiu ?

Wasze zdrowie ? Wasza rodzina ? Przyjaciele ? Zrealizowanie marzeń ? Robienie tego, co jest Waszą pasją ? Uczenie się ? Odpoczywanie ? Dawanie sobie czasu… ?

Albo jeszcze coś innego?…

Należy zapamiętać, że najważniejsze jest włożyć swoje KAMIENIE jako pierwsze do życia, w przeciwnym wypadku ryzykujemy przegraną – własne życie.

Jeśli damy pierwszeństwo drobiazgom – takim jak żwir, piasek…, wypełnimy życie drobiazgami i nie będziemy mieć wystarczająco dużo cennego czasu, by poświęcić go na ważne elementy życia.

Zatem nie zapomnijcie zadać sobie pytania:

„Co stanowi kamienie w moim życiu ?”

Następnie, włóżcie je na początku do waszego dzbana – życia…

1-lepienie dzbana

 

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s